Dank je wel dat je dit wilt delen. Zo triest als het is soms is het iemands tijd en mag deze persoon weer naar “huis”, terug keren. Van harte hoop ik voor jouw en je zoon dat jullie het een plekje hebben kunnen geven, en hem bij jullie dragen in je hart.
Afstand scheid slechts de lichamen niet de zielen ….. Erasmus

Nu ik jouw blog lees, herinner ik me dat ik dit meer dan een maand geleden ook al heb gelezen. Op de een of andere manier ben ik toen ook al op jouw website beland. En nu dus weer…

Kun je je lot ontlopen? Tja, goede vraag.

Lang geleden, het was meen ik ergens in 1992, ging mijn toenmalige vriend en vader van mijn zoon naar een paragnoste in Arnhem. Daar werd hem verteld dat hij dat jaar niet op vakantie naar Marokko moest gaan, omdat ze iets akeligs zag, ze zag ‘ zwart’. De exacte woorden die ze gebruikte weet ik niet meer.

Maar feit is dat hij dat jaar dus niet naar Marokko ging. Het jaar erop ging hij om zijn moeder te bezoeken en op 11 februari 1993 krijgt hij een auto-ongeluk. Een dronken automobilist rijdt hem frontaal aan, met fatale afloop. Mijn toenmalige vriend was toen nog pas 29 jaar.

Op de een of andere manier denk ik dat dit zo heeft moeten zijn.

Veel liefs,

Sylvia